Skoro wiesz już, jak prać albę komunijną i wiesz, co zrobić z sukienką, przychodzi czas na kolejny etap, czyli prasowanie. Kolor jest idealny, a materiał czysty to upewnij się, że na ubraniu komunijnym nie występują żadne zgniecenia czy nierówności. W tym celu wykorzystaj żelazko ustawione na niską temperaturę. Wt, 01-11-2005 Forum: Uroda - Co zrobić żeby sweter z angory nie "obłaził"? Re: Szlag mnie trafiobłażące spodnie Ja mam takie spodnie z h&m, obłażą okropnie -- Największe szczęście w życiu to pewność, że jesteśmy kochani ze względu na nas samych, albo raczej pomimo nas samych. Materiał, z którego wykonany jest pojemnik, w którym przechowywany jest miód, również ma znaczenie. Słoiki szklane są najlepsze do przechowywania miodu, ponieważ nie wprowadzają zapachów ani smaków do miodu. Ponadto, szkło nie oddziałuje z miodem chemicznie, co pomaga zachować jego jakość. Unikanie nagłych zmian temperatury Co zrobić, żeby ubrania się nie mechaciły? Aby zminimalizować mechacenie się spodni, warto dobierać tkaniny o większej odporności na zagniecenia, nosić spodnie w sposób, który nie prowokuje ich nadmiernego zginania lub tarcia, oraz prawidłowo je prać, prasować oraz suszyć, uwzględniając rodzaj tkaniny. Dbaj o prawidłowe . 10-07-2010 02:00Nikt już dzisiaj nie ma problemów z kupnem materiałów budowlanych czy elementów wyposażenia. Każdemu może się jednak zdarzyć zakup nieudany. Co zrobić, gdy towar ma wady lub usterki? Fot. Paweł Słomczyński / AG1 z 1Fot. Paweł Słomczyński / AG Uprawnienia konsumentów oraz odpowiedzialność sprzedawcy za sprzedawany towar regulowane są przez przepisy Ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej *. W ustawie tej, która weszła w życie 1 stycznia 2003 r., dostosowano polskie prawo do dyrektyw Unii Europejskiej. Zrezygnowano w niej z pojęcia rękojmi, czyli odpowiedzialności majątkowej sprzedawcy za wady towaru. Zamiast niego wprowadzono odpowiedzialność sprzedawcy za niezgodność towaru konsumpcyjnego z zawartą umową. Owa niezgodność to - mówiąc po ludzku - po prostu wady jest umową Gdy kupujesz jakiś towar, to znaczy otrzymujesz produkt i płacisz za niego, według prawa zawierasz wówczas umowę sprzedaży. Pisemnym dowodem zakupu jest na przykład faktura lub rachunek. Przechowuj je, bo będą potrzebne do udowodnienia, że umowa sprzedaży została zawarta oraz jakie były jej postanowienia. Ustawa daje Ci również możliwość domagania się od sprzedawcy, by potwierdził na piśmie wszystkie ważne postanowienia umowy, takie jak: - nazwę i adres punktu sprzedaży, - datę sprzedaży, a także - określenie towaru, jego ilości i ceny. Takie potwierdzenie w razie spornych sytuacji pomoże dowieść, że towar jest niezgodny z towarów dotyczy ustawa Przepisy ustawy stosuje się wtedy, gdy osoba fizyczna nabywa towar od przedsiębiorstwa sprzedającego ten towar w ramach prowadzonej działalności, przy czym towar ten:nie może być związany z działalnością zawodową ani gospodarczą kupującego (jest to towar konsumpcyjny),musi nim być rzecz ruchoma. Przepisy ustawy mają więc zastosowanie na przykład wtedy, gdy w sklepie czy hurtowni materiałów budowlanych kupujesz dachówkę do pokrycia dachu albo w sklepie z artykułami wyposażenia wnętrz - grzejniki do własnego z umową, czyli jaki Ustawa daje kupującym możliwość dochodzenia ich praw, gdy towar ma wady, przy czym tradycyjne pojęcie "wady towaru" zastąpiła terminem "niezgodności towaru z umową". Gdy reklamujesz towar, musisz się na tę niezgodność powołać. Według przepisów towar jest niezgodny z umową, gdy: - nie odpowiada podanemu przez sprzedawcę opisowi (na przykład w ulotce czy reklamie dołączonej do plastikowego drewnopodobnego okna pojawiła się informacja, że jest barwione w masie, a gdy podczas użytkowania uszkodzono je, okazało się, że powleczone było okleiną), w nie ma cech próbki, którą kupujący oglądał przed kupnem (na przykład po ułożeniu glazury w łazience okazało się, że spoina jest ciemnogranatowa, podczas gdy oglądana w sklepie próbka była jasnoniebieska), - nie można go przeznaczyć do celu, do jakiego zwykle się go używa (farby nie nadają się do malowania, cegły - do budowy ścian, płytek nie można ułożyć na podłodze), w nie ma odpowiednich parametrów technicznych charakterystycznych dla tego rodzaju produktów (na przykład panele przeznaczone do pomieszczeń o dużym natężeniu ruchu po ułożeniu w przedpokoju zniszczyły się po dwóch miesiącach użytkowania), - został niewłaściwie zamontowany i uruchomiony przez sprzedawcę albo osobę, za którą ponosi on odpowiedzialność (często pracownika serwisu), albo też przez kupującego, jeśli zrobił to według instrukcji otrzymanej przy zakupie (dotyczy to takich towarów, jak pralki, piece gazowe, kuchenki).Kiedy sprzedawca odpowiada? Wtedy, gdy sprzedał towar z wadami (nieważne, czy zrobił to celowo, czy nieświadomie), a nabywca zauważył te wady przed upływem sześciu miesięcy od dnia zakupu. Zgodnie z ustawą przyjmuje się wówczas, że niezgodność towaru z umową (czyli wady) istniała już w chwili jego wydania kupującemu. Sprzedawca nie poniesie odpowiedzialności za niezgodność towaru z umową, jeśli: - kupujący wiedział o niej albo, oceniając rozsądnie, powinien wiedzieć - na przykład gdy kupił towar przeceniony, a także wtedy, gdy sprzedający poinformował go, iż obniża cenę ze względu na konkretną wadę towaru, a kupujący te warunki przyjął, - kupujący dostarczył wadliwy materiał, z którego wykonano dany wyrób - na przykład gdy zamówił schody w zakładzie stolarskim i dostarczył na nie drewno kiepskiej robić, gdy się kupiło wadliwy towar Wyobraźmy sobie, że w nowym piecyku często gaśnie płomień. Osoba, która go kupiła, ma wówczas dwie możliwości działania. Może mianowicie zażądać od sprzedawcy: - nieodpłatnego wykonania naprawy, albo też - wymiany wadliwego towaru na nowy. Sprzedawca ma również obowiązek zwrócić kupującemu poniesione przez niego koszty: demontażu, dostarczenia towaru, robocizny, materiałów oraz ponownego zamontowania i uruchomienia. Jeśli nie chce ich zwrócić, można wystąpić do sądu z powództwem cywilnym. Jeżeli rodzaj towaru uniemożliwia naprawę czy wymianę albo działania te wymagałyby nadmiernych kosztów lub naraziły kupującego na zbytnie niedogodności (na przykład gdy w środku zimy trzeba by wymienić rozklejający się parkiet), kupujący może: - domagać się obniżenia ceny, albo - odstąpić od umowy - sprzedawca zwraca zapłaconą kwotę, klient zaś - i czekaj Termin zawiadomienia. O niezgodności towaru z umową (tak to trzeba sformułować) należy zawiadomić sprzedającego w ciągu dwóch miesięcy od ujawnienia się wady. Jeśli więc na przykład bateria łazienkowa kupiona 10 stycznia 2004 r. już 5 kwietnia 2004 r. okazała się nieszczelna, to od tego dnia zaczyna płynąć dwumiesięczny termin do skorzystania z uprawnień konsumenckich (nieodpłatnej naprawy, wymiany towaru na nowy albo obniżenia ceny czy odstąpienia od umowy). Ostatnim dniem tego terminu jest 5 czerwca 2004 r. Po upływie tego czasu kupujący straci swe uprawnienia. Czas dla sprzedawcy. Nie trzeba osobiście udawać się do punktu sprzedaży - zawiadomienie wystarczy wysłać listem poleconym. Jeśli sprzedawca w ciągu 14 dni od jego otrzymania nie ustosunkuje się do żądania, należy założyć, że uznał zgłoszenie za uzasadnione. Okres odpowiedzialności za sprzedany towar. Odpowiedzialność sprzedawcy nie jest bezterminowa - przedmioty ulegają przecież stopniowemu zużyciu, obniża się ich sprawność. Dlatego też ustawa o sprzedaży konsumenckiej określa termin tej odpowiedzialności - jest to okres dwóch lat od dnia wydania towaru kupującemu (termin ten biegnie na nowo od dnia wymiany towaru - jeśli była dokonana). Jeśli sprzedawane są rzeczy używane (na przykład w komisach meblowych), termin ten można skrócić, jednakże nie może być krótszy niż rok. Termin przedawnienia. Możliwość dochodzenia roszczeń przez kupującego przedawnia się w ciągu roku od ujawnienia się wad towaru, ale przedawnienie to nie może nastąpić przed upływem dwuletniego okresu odpowiedzialności sprzedawcy - ulega ono wtedy przesunięciu. Od momentu zawiadomienia sprzedawcy o tym, że towar jest niezgodny z umową, bieg terminów przedawnienia zostaje przerwany; terminy te nie biegną również w czasie wykonywania naprawy lub wymiany towaru oraz prowadzenia przez strony rokowań (nie dłuższych jednak niż trzy miesiące), mających na celu ugodę. Uwaga! Upływ wszystkich tych terminów nie ma znaczenia, jeśli sprzedawca w chwili zawarcia umowy wiedział o wadach towaru i nie zwrócił na nie uwagi kupującego (a więc celowo i świadomie sprzedał towar wadliwy).Gwarancja - dodatkowe uprawnienie Ustawa o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej przewiduje również odpowiedzialność wynikającą z gwarancji. Udzielenie gwarancji nie jest obowiązkiem sprzedającego (prawo nie zobowiązuje go do tego). Jest ona udzielana dobrowolnie przez wytwórcę - najczęściej przez producentów działających na rynku już od wielu lat, dbających o markę i swój dobry wizerunek. Gwarancji udziela się na specjalnym druku dołączonym do towaru. (Czasami w reklamie zachwala się, że producent udziela gwarancji, a w rzeczywistości sprzedawca tej gwarancji nie daje. Dlatego klient nie może zapomnieć, że druk gwarancyjny musi dostać do ręki). W gwarancji znajduje się oświadczenie producenta (nazywany jest w niej gwarantem), jakie są jego obowiązki oraz jakie uprawnienia ma kupujący w sytuacji, gdy towar okaże się wadliwy. Obowiązki producenta mogą być różne, na przykład zapewnia on bezpłatny serwis albo wydłuża okres odpowiedzialności za towar (nawet do kilku lat). Sprzedawca musi potwierdzić gwarancję na piśmie i opatrzyć ją datą zakupu. Uwaga! Od kupującego zależy, z których uprawnień woli skorzystać: tych w ramach gwarancji czy tych wynikających z niezgodności towaru z umową. Jedne bowiem nie wykluczają drugich. Jeśli więc nic nie uzyska, wykorzystując te pierwsze, może powoływać się na te robić, gdy sprzedawca odmawia W Ustawie o sprzedaży konsumenckiej wprowadzono rozwiązania przychylniejsze klientom: na przykład zamiast tradycyjnej odpowiedzialności z tytułu rękojmi obejmującej czas 12 miesięcy wprowadzono dwuletnią odpowiedzialność z tytułu sprzedaży konsumenckiej. Poza tym każdy zakup może być pisemnie potwierdzony i tego potwierdzenia należy się domagać. W praktyce zdarzyć się mogą nieuczciwi sprzedawcy ignorujący uprawnienia klientów lub też odmawiający uznania ich roszczeń bez uzasadnienia. Jeśli tak się dzieje, można skontaktować się z Federacją Konsumentów: Rada Krajowa Federacji Konsumentów pl. Powstańców Warszawy 1 00-030 Warszawa, tel./faks: 0 *22 827 51 05 e-mail: biuro@ Federacja zwróci się do sprzedawcy o uzasadnienie, dlaczego odmówił uwzględnienia roszczeń kupującego, wyznaczy biegłego, który oceni roszczenia, a jeśli opinia będzie pozytywna dla kupującego, może wystąpić na drogę sądową. Droga sądowa i odpowiedzialność odszkodowawcza sprzedawcy są kolejną szansą na odzyskanie poniesionych kosztów i wyrównanie strat. Występując z powództwem, trzeba jednak się liczyć z kosztami sądowymi. Ich wysokość będzie zależeć od wartości przedmiotu sporu i ewentualnych opinii biegłych. Strona przegrywająca zwraca związane z tym koszty, jak również koszty opinii biegłych zamówione przez przeciwną jakie przepisy Osoba, która kupiła towar po 1 stycznia 2003 r., może walczyć o swoje prawa tylko na podstawie przepisów Ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej. Nie oznacza to jednak, że przestały obowiązywać dotychczasowe zasady odpowiedzialności w ramach rękojmi i gwarancji zawarte w Kodeksie cywilnym * * (art. 556-581). Będą one teraz po prostu stosowane znacznie rzadziej: - gdy towar został kupiony przed 31 grudnia 2002 r., - gdy jeden przedsiębiorca sprzedał produkt drugiemu lub jedna osoba fizyczna - drugiej (gdy na przykład sąsiad sprzedaje sąsiadowi cegły, które zostały z budowy). Co zrobić, aby utrzymać moje koty z oblizania tkaniny? Kredyt obrazu: Ysbrandcosijn / iStock / GettyImages Koty, które lizać tkaniny korzystają z modyfikacji zachowania, aby zatrzymać ten nawyk. Lizanie tkaniny jest zwykle kompulsywnym zachowaniem sygnalizującą frustrację lub stresem kotami. Ograniczający dostęp do elementów tkaninowych, stosując odstraszacz smakowych i zachęcanie do lizania i żucia na odpowiednich zabawkach ograniczają jego lizanie na nieodpowiednie elementy tkaniny. Reklama Wideo dnia Dostęp do limitu Zamknij drzwi do sypialni, które mają zasłony i narzuty, aby utrzymać swój kotek z dostępem do elementów tkaninowych, które lubi lizać. Umieść kosze pralni, gdzie twój kot nie może dotrzeć do nich, takich jak w szafie z zamkniętymi drzwiami. Odbierz buty, kapcie i wszystkie ubrania i przechowuj je w szafie lub za zamkniętymi drzwiami. Reklama Smak Detress. Spryskaj niechęć odstraszania smaku na kawałku tkanki i umieścić go w ustach kota. Pozwól mu tego skosztować i wypluć. Nauczy się z gorzkiego smaku i skojarzy z zapachem pozostawiając same przedmioty tkaniny, które mają ten sam zapach. Spryskaj środek odstraszający na tkaniny meblowe, dywaniki i zasłony, aby powstrzymać od nich przyjaciela koci. Reklama Zabawki i żuje Zapewnijcie kota z zabawkami, takimi jak miękkie, futrzane myszy do zabawy i żuć. Umieść kilka zabawek w obszarze, w którym twój kot normalnie chodził do żutu na tkaniny. Cienki surowiec pokryty ropą jest kolejną alternatywą, aby utrzymać swój kot zajęty i lizanie na odpowiednich elementach. Niektóre koty lubią żuć świeżą, rosnącą trawę kota lub zabawki z kotkiem w nich. Reklama Zabawa czasu karmienia Wzruszyć posiłki swoich kotów, ukrywając małe potrawy swojej kubli wokół domu, aby znaleźć. Umieść suche kawałki żywności w swojej zabawki, aby mógł użyć swoich wewnętrznych dzikich instynktów, aby wyszukać jego „zdobycz” i pożera. Zrób zabawkę łamigłówki, przecinając dziury nieco większe niż jego kibble w rolce papieru toaletowego. Squeeze One End Closed and Tape Butto, napełnij go kibble i zamknąć drugi koniec w ten sam sposób. Gdy rzuca rurkę na podłodze, Kubbble wychodzi z otworów do jedzenia. Reklama Wizyta weterynarii Lizanie tkaniny może wystąpić jako reakcja na dramatyczną zmianę życia twojego kota. Jeśli te sugestie nie działają, zadzwoń do lekarza weterynarii, aby zidentyfikować przyczynę i wykluczyć wszelkie przyczyny medyczne dla zachowania, które mogą wymagać leków. Jeśli twój kot nie tylko lizanie, ale także jedzenie tkaniny może być bardzo niebezpieczne, a na pewno musi zobaczyć weterynarza. Ostrzeżenie Nigdy nie karaj swojego kota do lizania tkaniny. Może to spowodować więcej stresu i pogorszy niepożądane zachowanie. Aby powstrzymać go w swoich śladach z przedmiotów z tkaniny do żucia, wystarczy klaskać ręce, aby go zatrudniać, więc pozostawia same przedmioty. Zawsze sprawdzaj u lekarza weterynarii przed zmianą diety, leki lub procedury aktywności fizycznej. Informacje te nie są substytutem opinii weterynarza. Reklama Konstrukcja motocykla, tak jak każdej innej maszyny wymaga połączenia ze sobą różnych elementów. W niektórych połączeniach ważna jest szczelność. W innych odpowiednie spasowanie współpracujących ze sobą części. W jeszcze innych potrzebne jest wykonanie otworu lub gwintu. To wszystko można wykonać usuwając część materiału. Za pomocą odpowiednich maszyn i narzędzi można uzyskać odpowiedni kształt, chropowatość powierzchni i dokładność właśnie zajmuje się dział techniki zwany obróbką skrawaniem – usuwasz naddatek materiału i kształtujesz powierzchnię. Obróbka skrawaniem to wiercenie, toczenie, frezowanie, szlifowanie i wszystkie działania, które prowadzą do usunięcia naddatku materiału z obrabianego elementu. Można je wykonać ręcznie (np. pilnikiem czy szlifierką kątową) lub maszynowo – gdzie obrabiany element mocowany jest w sztywnej obrabiarce i to narzędzie wykonuje całą wygląda proces skrawaniaObróbka skrawaniem polega na zbieraniu warstw materiału. Można to porównać do skrobania zamarzniętej kostki masła – nie możesz zagłębić noża głęboko tylko zbierasz warstwa po warstwie. Dokładnie w taki sam sposób przebiega proces skrawania – zbierasz materiał warstwa po warstwie. Wygląda to w ten sposób:Zielona strzałka pokazuje obrabiany element, a żółta na narzędzie. Podczas skrawania nóż (w tym przypadku tokarski) zbiera niewielką warstwę materiału i zamienia ją w wiór (wskazany niebieską strzałką). Dym, jaki wydziela się podczas tego procesu obrazuje jak wysoka temperatura wytwarza się podczas skrawania. Żeby nie dopuścić do przegrzania wierzchniej warstwy materiału i tym samym umocnienia jej powierzchni stosuje się chłodziwa, które natryskiwane są na skrawany ważnym punktem, który odróżnia usuwanie naddatku na maszynach, gdzie montuje się obrabiany element od urządzeń, które obsługuje się manualnie (np. szlifierki kątowej) jest jej dokładność. Maszyny do obróbki skrawaniem są sztywne – obrabiany element nie może się w nim swobodnie przesuwać, ani narzędzie nie porusza się inaczej niż pozwala mu na to obrabiarka. Dzięki temu płaszczyzny są płaskie, a otwory mają kształt walca, a nie stożka czy jak wygląda to w praktyce. Jako przykład pokazana jest obróbka płaszczyzny w dużej spawanej konstrukcji. Jak wiesz, elementy po spawaniu mogą się odkształcić, a blachy z których zostały wykonane mogą nie być idealnie płaskie. Dlatego wykorzystano dużą wytaczarko-frezarkę, w której obrabiany element mocuje się sztywno na stole. Narzędzie obracając się w ruchomej głowicy wykonuje całą pracę. Wygląda to tak:Cała maszyna nie zmieściła się na zdjęciu z racji swoich gabarytów. Pokazana jest sama głowica z obracającym się narzędziem, które pokazuje błękitna strzałka. Obrobiona powierzchnia jest błyszcząca i wskazuje na nią żółta strzałka. Zauważ, że są miejsca, których nie obrobiło narzędzie podczas pracy. Przestrzeń, która nie została obrobiona zaznaczona jest zieloną strzałką. Brak ten nie wziął się z lenistwa operatora czy błędu maszyny. Obrabiarka w jednym przejściu jest w stanie zebrać materiał o określonej i stałej grubości – jedną warstwę. Gdy obrabiana powierzchnia nie jest równa (jak tutaj), narzędzie nie usunie materiału i to jest właśnie ogromną zaletą. Jakkolwiek krzywy czy chropowaty nie jest element, jesteś w stanie zrobić go na bóstwo – zajmie to tylko więcej czasu i więcej przejść maszyny. Zobacz, jak wygląda praca różnych maszyn sterowanych numerycznie (CNC):Ogólnie można powiedzieć że tokarka to maszyna, w której to element obrabiany się obraca, a narzędzie przesuwa się (przód-tył; góra-dół). We frezarkach to narzędzie się obraca, a obrabiany element zamocowany jest na stałe do stołu (sam stół może się obracać lub przemieszczać przód-tył, lewo-prawo). Są też tokarki z tzw. napędzanymi narzędziami – jest to połączenie tokarki z frezarką, czyli kiedy element obrabiany się obraca, a narzędzie przesuwa – maszyna jest tokarką. Gdy element obrabiany stoi nieruchomo, a obraca się narzędzie – maszyna działa jak frezarka. Różne kombinacje i rozwiązania konstrukcyjne powodują, że nie ma sensu omawiać elementy obrotowe – osie, wałki, koła, tarcze i obręcze się toczy. Elementy nieobrotowe (korpusy, bloki silnika, głowice) – frezuje. Nie ma oczywiście zawsze jednej i słusznej metody (bo maszyny są dzisiaj wielozadaniowe) ale dla ogólnego podejścia do tematu wystarczy taki wygląda powierzchnia po obróbce skrawaniemJeżeli poprzez skrawanie można zdejmować pojedyncze warstwy materiału to pojawia się pytanie – jaka będzie powierzchnia po takim „skrobaniu” warstwa po warstwie. Tutaj trzeba powiedzieć, że cały proces obróbki skrawaniem od surowego prefabrykatu do gotowego wyrobu dzieli się na kilka etapów. Nie da się obrobić całego elementu na raz i dostać idealną powierzchnię. Obróbka skrawaniem dzieli się na zgrubną, kształtującą i wykańczającą. W obróbce zgrubnej chodzi o zdjęcie zewnętrznych warstw materiału i stworzenie bazy, którą później będzie można kształtować. Podczas obróbki kształtującej uzyskuje się wymiary przedmiotu takie, jak na rysunku od konstruktora. Obróbka wykańczająca wyrównuje powierzchnię i nadaje jej wymaganą chropowatość (powierzchnia jest gładka – bez ząbków). Powierzchnia po obróbce zgrubnej (z ząbkami) wygląda tak:Na powierzchni obrabianego elementu widoczne są nierówności przypominające pręgi lub ząbki. Gdy element musi zapewniać szczelność lub być odpowiednio pasowanym z inną częścią takie ząbki są niedopuszczalne. Żeby je usunąć stosuje się wyższe prędkości obracania się narzędzia i ogranicza grubość warstwy, którą to narzędzie zbiera. Dzięki temu, widoczne na powierzchni ząbki lub pręgi można usunąć prawie do przyjrzysz się jednak uważnie powierzchni będziesz w stanie zauważyć drobne ryski, które powiedzą Ci o tym, jak element był obrabiany. Najbardziej dokładną obróbką jest szlifowanie. W ten sposób obrabiane są rury nośne motocykla czyli lagi. Tutaj również daje się zauważyć ślady po szlifowaniu. Rury nośne są elementem obrotowym (są okrągłe) dlatego trzeba je szlifować na szlifierce do wałków. Tą maszynę można porównać do tokarki. Z tą różnicą, że zamiast noża tokarskiego znajduje się tam ściernica. Ściernica obracając się w szlifierce dosuwana jest do obracającej się rury. Budowa ściernicy przypomina krążek, który złożony jest w bardzo drobnych i twardych ziaren. Podczas szlifowania powierzchnia rury jest wygładzana do tego stopnia, że można się w niej przejrzeć jak w lustrze. Drobne i twarde ziarenka, z których zbudowana jest ściernica zostawiają na rurze bardzo drobne ryski. Są one niewyczuwalne pod paznokciem, ale widoczne pod światłem. Rysy po szlifowaniu znajdują się na obwodzie rury (nie wzdłuż – tak jak działa zawieszenie). Wygląda to tak:Żółta strzałka wskazuje na rurę nośną motocykla (lagę przedniego zawieszenia – błyszczącą). Rura nośna współpracuje z tulejami ślizgowymi i uszczelniaczem (nie ma go na zdjęciu) i może poruszać się w goleni zawieszenia (na zdjęciu jest ona przecięta – pokazana w przekroju). Musi być zatem bardzo gładka (chropowatość powierzchni powinna być jak najmniejsza, żeby zmniejszyć tarcie). Zielona strzałka wskazuje na bardzo drobne ryski, które znajdują się na całym obwodzie i całej długości rury. Są one pozostałością po procesie szlifowania – są niewyczuwalne pod palcem. Trudno jest nawet tak zrobić zdjęcie, żeby je pokazać. Błękitna strzałka wskazuje na rysy, które biegną wzdłuż rury. Powstały one pod wpływem eksploatacji – mogły powstać na skutek brudnego oleju lub drobin piasku, które dostały się pod uszczelniacz. Wzdłużne rysy mogą Ci wiele powiedzieć o tym jak ktoś używał motocykl i czy rury nie były gdzieś prostowane, albo tuleje zawieszenie nie są zatarte. To jest jednak temat na osobny Ci jednak pokazać, że można wyłapać to, jak fabryka wykonała części składające się na motocykl. Wszystkie nieścisłości powinny zapalić Ci lampkę ostrzegawczą do zastanowienia się dlaczego mogło się tak stać. Tutaj dochodzimy do ostatniego punktu tego wpisu:Gdzie przyda Ci się ta wiedza?Gdybyś próbował wyrównać powierzchnię pokazaną na zdjęciu z dużą spawaną konstrukcją przy użyciu np. szlifierki kątowej, nie miałbyś szans na uzyskanie równej płaszczyzny – zawsze ręką Ci się omsknie. Wiesz jednak, że fabryka obrabia elementy bardzo dokładnie. Jeżeli widzisz płaszczyznę wykonaną przez fabrykę – będzie ona płaska. Jeżeli widzisz okrągły kształt – to będzie on okrągły. Bez żadnych występów, wżerów, dołków, górek czy innych wad. Taka część montowana jest do motocykla i zostanie taka, jeżeli ktoś jej nie uszkodzi i później nie będzie naprawiające motocykle po wypadkach nie toczą felg po prostowaniu. Jesteś więc w stanie wychwycić nierówności powierzchni – gołym okiem lub swoimi rękoma. Spawanie ramy często jest tuszowane przez szlifowanie spoin. Wykorzystywana jest do tego szlifierka kątowa lub używana przez bardziej zaawansowanych fachmanów – to urządzenie mieszczące się w dłoni z małymi frezami i kamieniami szlifierskimi – pozwala na pracę w trudno dostępnych miejscach. Jednak dalej jest to urządzenie, które Pan Zdzisław trzyma w swoich rękach. Nie ma szans na zachowanie idealnie równej powierzchni i zaokrąglenia każdego naroża tak, jak zrobiła to fabryka. Jeżeli więc uważnie przyjrzysz się podczas oględzin motocykla elementom nośnym, to będziesz widział czy ktoś tam Pan Zdzisław prostował golenie lub lagi, to będzie można to wychwycić. Jeżeli prostowane były felgi to również będzie można to wyłapać. Spawane lub prostowane ramy również. Czyli będzie można znaleźć na motocyklu ślady po poważnym wypadku i jej późniejszej naprawie, a takiej maszyny (jeżeli czytasz ten blog) – nie chcesz kupić.

co zrobić żeby materiał nie obłaził